فصل : در بارهء وصاياى مهم و اقرارهاى مبهم 1 - اگر كسى وصيت كند چيزى از مالش را بدر كنند ( براى امور خيريه يا به كسى بدهند ) و اندازه‌اى نام نبرد بايد يك ششم آن را به مصرف وصيت برسانند از آنچه تركه دارد خدا تبارك و تعالى فرموده ( آيهء 12 سورهء المؤمنون ) : « و البته كه آفريديم آدمى را از پرداخته‌اى از گل ، 13 سپس ساختيم آن را نطفه در جايگاه استوار ، 14 سپس آفريديم از نطفه علقه و آفريديم علقه را مضغه و مضغه را استخوانها كرديم و بر استخوانها گوشت رويانديم سپس آفريديم او را آفريدهء ديگر ، مبارك باد خدا كه بهتر آفريننده‌ها است » . و خدا آدمى را از شش چيز آفريده پس چيز يكى از شش است كه همان يك ششم باشد . 2 - چون وصيت كند بجزء از مالش و نام اندازه نبرد بايد يك هفتم از آن را بدر كرد خدا تعالى فرموده ( در آيهء 45 سورهء الحجر ) : « هفت در است كه براى هر درى جزئى پخش شده است » پس جزء يك هفتم است . 3 - چون وصيت كند به سهمى از مالش و اندازه را نام نبرد بايد يك هشتم آن را بدر كنند خدا فرموده ( در آيهء 60 سورهء التوبه ) : « همانا صدقات از آن فقراء است و مساكين و كارمندان آن و آنان كه دلشان را به مهر آورند و در بارهء بندگان و بدهكاران و در راه خدا و براى ابن سبيل » .